Ik laat hem
wat als je interesses niet op één lijn liggen?

Laatst sprak ik een vriendin met wie ik al eens graag filosofeer. Onze gesprekken gaan ontzettend diep & ook deze bleef niet aan de oppervlakte. Het was een gesprek, zo eentje die ik maar al te leuk vind. Met een wijntje in de hand, waren we samen aan het brainstormen over de toekomst. Vragen als "Waar zouden we staan over tien jaar" bracht me een gevoel van opwinding. 'It got us fired up' waarbij de beste ideeën en grootse dromen kwamen bovendrijven.

Zij, als happy single dacht na over de man met wie ze deze dromen zou waarmaken. Het was overduidelijk dat ze hier al eens over had nagedacht want er volgde een klaar en duidelijke schets van haar toekomstige (ideale) man. Hij zou dezelfde dromen en visie hebben waarbij ze elkaar zouden motiveren. Haar ochtend-en avondroutine zou iets van hun twee worden waarbij ze samen mediteren, filosoferen en sporten. En daar begon mijn denkmolen te draaien...

Hoewel Michiel en ik elkaar motiveren en inspireren op vlak van gezondheid (voeding en sport), zijn we beiden met andere dingen bezig. Waar hij gepassioneerd is door backpackreizen en zich vnl. bezig houdt met tuinieren, voetbal en vriendschappen, lijkt hij weinig interesse te hebben in de boeken over mindset en spiritualiteit, laat staan mijn ochtend- en avondroutine.

Wat als onze interessevelden nu niet op één lijn liggen? Kunnen we dan wel samen aan een toekomst werken? Het antwoord is HELL YES! Het heeft me wat tijd gekost voor ik het inzag maar de vraag die ik me nu stel is: "Houden wij genoeg van elkaar om elkaar te laten zijn wie we zijn? Zien we elkaar graag genoeg om elkaar te steunen in de toekomst die we voor onszelf voor ogen hebben?" Michiel zal misschien niet om 5u30 opstaan of mee op de yogamat springen maar hij laat mij in mijn waarden en in mijn droomwereld en dat maakt onze relatie sterk.

Hij is daar trouwens nog net iets beter in dan ik. Vooral de eerste twee jaar van de relatie, wilde ik niets liever dan samen een passie delen. Bijgevolg volgde ik hem op iedere reis die hij wilde maken. En hoe avontuurlijk ik ook ben, de hikes die hij voor ogen heeft passen niet bepaald bij mijn fysieke (en mentale) capaciteit, I tried, believe me. Maar Alaska 2022, dat is zijn journey. Een reis die hij alleen moet maken, zoals ook jouw partner zijn/haar journey alleen moet maken (met jou, als supporter aan de zijlijn). Laat dit laatste een mooie metafoor zijn ;). 


Dankbaarheidsoefening